Petraq Pali

Pinjollët....

Përmes flakësh zemëruar kurrë s’më hiqet mendimi

Vendin tim më shumë copëtojmë ca këlyshë nga regjimi.

Shesin blejnë manipulojnë, marifete të çdo krimi

Bij hafijesh, korruptues, larangoshë degjenerimi!

Vite dhe dekada mbushen, kur popullit gjakun i pine

Me shiringat nëpër deje po ja thithin me një frymë

Kurrë s’po ngopen si shushunjat asnjëherë s’po pushojnë

Ca të blujtë e ca të roztë mbi kurriz një palo boje!

Me biznese e vetura edhe gra nderojnë përditë

Po çudisin gjithë botën qelbanikët e poshtërsisë.

Grinden zihen për një kocke, kush më shumë t’a lëpijë

S’luajnë nga parlamenti, atje kanë marrë tapitë!

Poshtë populli mjeruar, pa ujë e drita qorruar

Të papunë e pa pensione varfëria është shtruar!

Me intriga edhe kurthe kush të qëndrojë në krye

Votat vjedhin në mes të ditës specialiste dhe hafie.

Bankat vodhën xhepat frynë xhepat e kusarisë

Halabakë dhe të poshtër një llum-llumi i shoqërisë!

Nxjerrin ligje s’i të duan vetëm interes i tyre

Evropës i buzëqeshin veç me hile dhe mafie.

Kalojnë hallin me të shpejtë edhe shtiren varfanjakë

Dhe pastaj kur kapin frenat s’pyesin as për atë ...

Se babanë kanë Enverin, pjellë të tij gjithë janë

Bij pinjollësh të regjimit këta politikanët tanë!

Kurrë mos pafshin dritë të bardhë, haku i popullit i zëntë

T’i dënojë Perëndia tu heqë sy e vesh e këmbë.

Ndoshta shpëton Shqipëria, ky vendi im i mjerë

Që ka lindur për të vuajtur nga një udhëheqje e dhjerë!